Ceuta në alarm për një tjetër valë emigrantësh, mijëra të mitur dhe afrikanë subsaharianë vendosin Sánchez-in nën presion

Enklava spanjolle e Ceutës, në kufi me Marokun, vijon të qëndrojë në gatishmëri të lartë, ndërsa autoritetet po verifikojnë sinjalet për një tjetër valë të mundshme emigrantësh që mund të tentojnë hyrjen në territorin spanjoll.

Sipas raportimeve, në Facebook, TikTok dhe WhatsApp kanë qarkulluar thirrje të reja për mobilizim drejt kufirit. Ende nuk është e qartë nëse bëhet fjalë për mesazhe pa ndikim real apo për një përpjekje të organizuar për të nxitur një tjetër lëvizje masive.

Hetuesit spanjollë po shqyrtojnë edhe origjinën e llogarive që kanë shpërndarë mesazhet. Disa prej tyre raportohet se lidhen me numra telefoni nga Maroku, por edhe nga Egjipti, Algjeria, Tunizia, Libia, Senegali dhe vende të tjera.

Për këtë arsye, forcat shtesë të sigurisë të dërguara në Ceuta nuk janë tërhequr dhe niveli i alarmit mbetet i lartë.

Situata vjen pas krizës së 30 korrikut, kur një numër jashtëzakonisht i madh njerëzish u drejtuan drejt enklavës. Sipas raportimeve të cituara, pjesa dërrmuese e rreth 70–80 mijë marokenëve që kishin mbërritur në Ceuta u kthyen, pasi informacionet që qarkullonin në internet për mundësi të lehtësuara qëndrimi rezultuan të pabazuara.

Por pas valës së madhe, autoriteteve spanjolle u kanë mbetur dy probleme të ndërlikuara: të miturit e pashoqëruar dhe emigrantët nga Afrika subsahariane.

Janë regjistruar rreth 1 340 të mitur, ndërsa raportohet se mijëra të tjerë mund të ndodhen ende në territorin e Ceutës. Kapacitetet pritëse të enklavës janë shumë më të kufizuara, duke vënë nën presion strukturat sociale dhe institucionet që kujdesen për fëmijët.

Qeveria lokale kërkon që një pjesë e të miturve të transferohen drejt komuniteteve të tjera autonome të Spanjës. Pikërisht këtu kriza humanitare është shndërruar edhe në një problem politik për kryeministrin Pedro Sánchez.

Disa prej qeverive lokale të drejtuara nga e djathta kundërshtojnë rishpërndarjen, ndërsa opinioni publik duket gjithashtu i ndarë.

Sipas një sondazhi të porositur nga El Mundo, 46% e të anketuarve kundërshtojnë rishpërndarjen e emigrantëve, ndërsa vetëm 30% deklarohen shumë ose mjaftueshëm dakord me këtë zgjidhje.

Çështja është delikate edhe për shkak të statusit të veçantë të Ceutës. Transferimi i të miturve drejt territorit kontinental spanjoll mund të përdoret politikisht nga kundërshtarët e qeverisë si argument se emigrantët që arrijnë në enklavë po fitojnë në praktikë një rrugë drejt pjesës tjetër të Spanjës dhe hapësirës Shengen.

Mijëra afrikanë subsaharianë mbeten në Ceuta

Problemi tjetër janë emigrantët nga Afrika subsahariane që ndodhen në enklavë dhe nuk disponojnë dokumentacion të rregullt.

Sipas vlerësimeve të autoriteteve lokale të cituara në raportim, numri i tyre mund të arrijë deri në 11 mijë persona, megjithëse një pjesë kishin mbërritur në Ceuta edhe përpara krizës së 30 korrikut.

Shumë prej tyre janë vendosur në kampe të improvizuara, zona me shkurre dhe pranë bregdetit. Rreth 1 500 persona raportohet se ndodhen në një zonë plazhi, ku kanë ngritur struktura të përkohshme.

Për një pjesë të tyre pritet të nisë procedura e kërkesës për azil, një proces që mund të zgjasë për një kohë të gjatë dhe që shton presionin mbi kapacitetet pritëse të Ceutës.

Maroku sinjalizon rikthimin e kontrolleve

Ndërkohë, nga Maroku po vijnë sinjale për forcim të kontrollit ndaj lëvizjeve drejt kufirit evropian.

Një gjykatë marokene ka dënuar shtatë taksistë të akuzuar se kishin transportuar persona që synonin të arrinin në Ceuta. Secili prej tyre raportohet se është dënuar me gjashtë muaj burg dhe gjobë, vendim që ka shkaktuar reagimin e sindikatës së taksistëve.

Zhvillimi interpretohet si një sinjal se Rabati po rikthen kontrollet për frenimin e nisjeve drejt territorit spanjoll.

Kriza ka një dimension të fortë politik dhe diplomatik. Marrëdhëniet mes Madridit dhe Rabatit ndikohen prej vitesh nga çështja e Saharasë Perëndimore, bashkëpunimi për emigracionin dhe raportet e Spanjës me Algjerinë.

Në sfond qëndron edhe organizimi i Kupës së Botës 2030, që Spanja, Portugalia dhe Maroku do ta organizojnë së bashku. Pas tensioneve të fundit, edhe ky bashkëpunim ka hyrë në debatin politik spanjoll.

Për qeverinë Sánchez, sfida tashmë është e dyfishtë: të parandalojë një tjetër hyrje masive në Ceuta dhe njëkohësisht të gjejë një zgjidhje për mijëra njerëzit që ndodhen tashmë në enklavë, pa e kthyer krizën migratore në një krizë edhe më të madhe politike brenda Spanjës.